Pas fitores me rezultat 2:5 ndaj Zhalgirisit, para mediave doli trajneri i Hajdukut, Gonzalo Garcia. Kur humbet te Hajduku nga Spliti, gjithmonë ka presion për ndeshjen e radhës. Hajduku nuk kishte fituar jashtë fushe në Evropë për gjashtë ose shtatë vjet. E thyem atë barrierë, por nuk ishte e lehtë. Në pjesën e parë dominuam, por rezultati në fund ishte 1:1.
Humbëm një penallti dhe krijuam shumë raste. Me ne nuk është kurrë lehtë. Shpresoj që kjo ndeshje të na ndihmojë të thyejmë edhe disa kufij të tjerë. A e pret Hajdukun një e ardhme më e mirë? E ardhmja jonë është gjithmonë e vështirë. Klubi ndodhet në një situatë të vështirë. Jam këtu prej 13–14 muajsh. Po punojmë jashtëzakonisht shumë.
Djemtë sot treguan karakter dhe shpirt luftarak; duhet të vazhdojnë të punojnë, pavarësisht nëse kanë ditë të mirë apo të keqe. Kur humbim, menjëherë thuhet se gjithçka është keq. Por e ardhmja është e mirë. Kemi shumë lojtarë të rinj dhe arritëm fitoren e parë si mysafir në Evropë pas shumë vitesh. Hajduku ka shumë futbollistë nga akademia, dhe pikërisht ata na sollën fitoren sot.
E ardhmja është këtu, ne vetëm duhet t’i ndihmojmë. Siliq ishte kapiten? Është njëri nga kapitenët, bën pjesë në grupin e kapitenëve. Ishte vendimi im. Është folur shumë për fushën me bar artificial? Gjithmonë ndikon, kjo është e vërtetë. Kur isha lojtar, e dija se kur luan si mysafir ndaj një skuadre që luan në bar artificial, është ndryshe. Përveç kësaj, ka edhe ndikim psikologjik.
Por mua personalisht më pëlqen bari artificial; është më i mirë se një fushë natyrale në gjendje të keqe. Më mirë që topi të lëvizë shpejt sesa të kërcejë pa kontroll. Askush nuk u ankua dhe jam i lumtur për këtë. Lojtarët nuk ankohen kurrë, vetëm punojnë. Kjo është gjëja më e rëndësishme. Atmosfera në stadium? Kur mbërritëm në qytet, gjithçka ishte e mrekullueshme.
Njerëzit ishin shumë të sjellshëm dhe mikpritës. Kur pashë ndeshjet e mëparshme, u befasova. Ishte çmenduri në kuptimin pozitiv: edhe kur skuadra humbiste, tifozët vazhdonin të këndonin. Shpresoj që ta vazhdoni kështu edhe në të ardhmen. Pukshtas – disa tifozë lituanezë e goditën me gota pasi shënoi? Nuk i kushtova vëmendje kësaj. Në Kroaci na hedhin gjithfarë sendesh.
Megjithatë, mendoj se njerëzit këtu ishin shumë të sjellshëm. E di që Rokas është nga Lituania. E kuptoj që tifozët presin që ai të luajë për kombëtaren e tyre, por ai së fundmi tha se për momentin nuk mendon për këtë, por për zhvillimin e tij si futbollist. Tani do të qëndrojë disa orë këtu me familjen. E do këtë qytet dhe këtë vend.
Njerëzit mund të jenë të zemëruar, por ai e do Lituaninë. Çfarë do të ndodhë në të ardhmen, mbetet për t’u parë. Për Pukshtasin dhe potencialin e tij? Rokas është një talent i madh. Punon shumë dhe ndonjëherë duhet ta ndalim që të mos e teprojë. Është jashtëzakonisht i fortë, mendoj se kjo është edhe gjenetike; e njoh historinë e familjes së tij. Por ende është në zhvillim.
Nuk e ka arritur ende potencialin e tij të plotë. Sezonin e kaluar ishte më i miri në shumë aspekte. Ka mentalitet të shkëlqyer, nuk krijon probleme – është një luftëtar i vërtetë.