Mesfushori i Spanjës, Dani Olmo, ka refuzuar kërkimfaljen e ndihmëstrajnerit të Argjentinës, Roberto Ayala, pas përplasjes fizike mes tyre në fund të finales së Kupës së Botës. Ylli i Barcelonës e akuzoi ish-mbrojtësin se po “gënjen” për rrethanat e incidentit, i cili ndodhi gjatë festimeve të Spanjës për fitimin e titullit.
Pasojat e finales së tensionuar të Kupës së Botës 2026 vazhdojnë të jenë temë diskutimi, ndërsa Olmo ka reaguar ashpër ndaj deklaratave të Ayalës. Pas fitores 1-0 të Spanjës në New Jersey, kamerat televizive filmuan ndihmëstrajnerin e Argjentinës duke vendosur me forcë duart pranë qafës së mesfushorit të Barcelonës gjatë kaosit pas përfundimit të ndeshjes.
Në një intervistë për gazetën katalanase “Diari de Terrassa”, Olmo u shpreh: “Dikush që thotë se kërkon falje, por e justifikon goditjen duke pretenduar se ishte reagim ndaj një komenti, me siguri nuk është penduar, sepse po gënjen. Unë nuk i thashë asgjë, kështu që ai nuk ka pse të më kërkojë falje.
Ajo që na përcakton vërtet nuk është gabimi, por guximi për ta pranuar atë me përulësi, ndershmëri dhe dinjitet”. Ayala, ish-mbrojtësi legjendar i Argjentinës me 115 paraqitje për kombëtaren, kishte folur më herët për incidentin, duke pretenduar se reagimi i tij fizik ishte provokuar nga lojtari. Në një prononcim për “Valencia Capital Radio”, ai deklaroi: “Sigurisht që më vjen keq.
Duke pasur parasysh rolin tim, nuk mund të lejoj që ndjenjat apo çfarëdo që të vijë nga pala tjetër të ndikojnë në humorin apo veprimet e mia. Për mua, duhet të vëmë një vijë dhe ta mbyllim këtë çështje. Ishte më shumë një shtyrje sesa një grusht, siç po paraqitet” Ai shtoi: “Ishte një reagim ndaj diçkaje që ai tha, por kaq. Nëse e takoj, sigurisht që do t’i kërkoj falje personalisht”.
Për Olmon, kjo çështje shkon përtej një konflikti të zakonshëm pas ndeshjes. Ai beson se futbollistët dhe trajnerët kanë përgjegjësi të japin shembull për shoqërinë. 28-vjeçari shtoi: “Kur fëmijët e mi, familja ime dhe të gjithë tifozët e shikojnë ndeshjen, dua të jenë krenarë për mënyrën se si garuam, si fituam dhe, mbi të gjitha, për sjelljen tonë.
Rëndësia që ka futbolli do të thotë se ne lojtarët jemi shembull për fëmijët dhe brezat e rinj, dhe kjo sjell një përgjegjësi shumë të madhe”.