Del Sali Rexhaj dhe thotë: „Ne të mirët duhet ta ndalim Albin Kurtin e keq, pa zgjedhur mjete.“ Po të isha unë moderator i emisionit, do ta pyesja: Pse doni ta ndalni Albin Kurtin? A e ka nënshkruar Albin Kurti Gjykatën Speciale, Asociacionin e Komunave me Shumicë Serbe, Demarkacionin me Malin e Zi apo vendimin për shuarjen e Komisionit Shtetëror për Hetimin e Krimeve Serbe?
Apo mos vallë Albin Kurti e ka sulmuar Ukrainën, e ka shkaktuar pandeminë globale, krizën energjetike, tërmetin në Kolumbi dhe ngrohjen globale? Si mendoni ta ndalni Albin Kurtin, nëse jo me vota? Dhe si quhet rrëzimi i një pushteti pa vota? O Sali Rexhaj, ti ke vetëm një votë. Jepja kujt të duash.
Por nuk mund ta ndalësh Albin Kurtin pa tentuar të ndalësh edhe vullnetin dhe frymën e popullit. Na trego, pra: si do ta ndalësh Albin Kurtin dhe me cilat mjete „demokratike“ të djallit serb? A ka vrarë Albin Kurti gazetarë apo kundërshtarë politikë? A ka vrarë Albin Kurti kriminelë që ia kanë rrezikuar bizneset kriminale të financuara me paratë e taksapaguesve?
Si do ta ndalësh Albin Kurtin? Do ta pushkatosh? Do të paguash dikë që ta pushkatojë dhe pastaj do të shkosh te varri i tij, duke u përpjekur t’i bindësh shqiptarët se dikush tjetër nuk iu përmbajt si duhet skenarit tënd paqësor ? Si? Si? Si?
Sikur të ishte njeri i ndershëm sa je dreq i mallkuar, do të beje harakiri nga turpi që ke grumbulluar kaq shumë pisllëk në zemrën tënde të zezë, me të cilin po e helmon popullin. Por edhe më shumë turp do të kishin ata që ta dhanë mikrofonin për të prodhuar kaq shumë pisllëk toksik. Ndërkaq më së shumti turp do të kishin ata që të futën në listë për deputet.
Por këtu fillon pyetja tjetër e pakëndshme. Ajo pyetje që nuk mund të shmanget me zhurmë, me poza patriotike dhe me mikrofon të hapur. Si mundet Albin Kurti t’i ketë prishur marrëdhëniet e Kosovës me Shtetet e Bashkuara vetëm pse ka ndërmarrë veprime kundër strukturave kriminale në veri të Kosovës, qofshin ato serbe apo shqiptare?
A mos vallë partneriteti me Amerikën matet me tolerancën ndaj krimit? A mos vallë aleanca me SHBA-në kërkon që Kosova t’i mbyllë sytë kur në territorin e saj veprojnë njerëz të armatosur, struktura kriminale dhe rrjete që sfidojnë autoritetin e shtetit?
A mos vallë demokracia amerikane është shpikur pikërisht për t’i mbrojtur ata që shkelin ligjin, ndërsa shteti që përpiqet ta zbatojë ligjin duhet t’u kërkojë falje? Si po mendon Sali ta mbrosh një pisllëk kaq të madh në shpirtin tënd të zi si katrani ? Si?
Dhe nëse Albin Kurti qenka „anti-amerikan“, atëherë ti dhe soji yt i gërditshëm, duhet të na shpjegoni një paradoks të vogël: Si mund të jetë kundër Amerikës një politikë që mbron sovranitetin, sundimin e ligjit, institucionet demokratike dhe luftën kundër krimit? A nuk janë pikërisht këto disa prej parimeve mbi të cilat është ndërtuar demokracia amerikane?
Apo tani duhet të shpikim një Amerikë të re? Një Amerikë ku ligji është i mirë vetëm kur godet kundërshtarin dhe i keq kur prek mikun? Një Amerikë ku krimineli është „partner“, ndërsa polici është „provokator“? Një Amerikë ku shteti duhet të kërkojë leje për ta zbatuar ligjin në territorin e vet? Si, Sali Rexhaj? Si? Dhe këtu arrijmë te pjesa më interesante e këtij teatri.
Mos vallë problemi nuk është se Albin Kurti po e prish Kosovën me Amerikën? Mos vallë problemi është se disa njerëzve u ka prishur një matematikë tjetër? Matematikën tregtare. Matematikën e ndikimit. Matematikën e pushtetit. Matematikën e pazareve.
Dhe, sipas fakteve që janë bërë publike, edhe matematikën e marrëdhënieve të dyshimta mes politikës, interesave ekonomike dhe strukturave që kanë përfituar nga një shtet më i dobët? Sepse kur një qeveri fillon t’ua prishë disa njerëzve rehatinë e vjetër, menjëherë lind një problem i madh filozofik: Kush po e prish shtetin? Ai që përpiqet ta forcojë shtetin?
Apo ai që ka mësuar të jetojë mirë nga dobësia e tij? Kjo është pyetja që duhet bërë. Sepse ekziston një lloj patriotizmi shumë i çuditshëm. Ai që e do Kosovën vetëm kur Kosova i bindet. Ai që e do Amerikën vetëm kur Amerika mbron interesat e tij kriminale, lakmitare dhe tradhtare. Ai që e do demokracinë vetëm kur humbësi fiton.
Ai që e do ligjin vetëm për sa kohë ligji nuk i afrohet derës. Dhe ai që e quan „tradhti“ çdo përpjekje për t’ia mbyllur rubinetin dikujt që, për vite me radhë, është mësuar ta konsiderojë shtetin si pronë private. Prandaj, Sali Rexhaj, pyetja ime është shumë e thjeshtë: Çfarë saktësisht dëshironi të ndalni te Albin Kurti? Luftën kundër krimit? Forcimin e institucioneve?
Shtrirjen e autoritetit të shtetit? Luftën kundër strukturave kriminale? Mbledhjen e taksave? Kontrollin e territorit? Zbatimin e ligjit? Apo thjesht dëshironi të ndalni një njeri sepse një pjesë e madhe e qytetarëve ende nuk kanë vendosur ta ndalin me votë? Sepse në demokraci ekziston një ilaç shumë i thjeshtë për një qeveri që nuk të pëlqen: VOTA. Jo plumbi. Jo skenari.
Jo rrëzimi nga prapaskena. Jo destabilizimi. Jo thirrjet për „ndalim me çdo mjet“. Dhe sidomos jo prodhimi i frikës, sikur një kryeministër i zgjedhur nga qytetarët të ishte ndonjë pushtues që ka zbritur nga Marsi. Nëse Albin Kurti është i keq, mundeni ta mposhtni me vota. Nëse politikat e tij janë të këqija, mund t’i rrëzoni me argumente. Nëse ka gabuar, mund ta ndëshkoni me votë.
Nëse ka shkelur ligjin, ekzistojnë gjykatat. Por nëse kërkoni ta „ndalni“ pa votë dhe pa ligj, atëherë problemi nuk është më Albin Kurti. Problemi bëheni ju. Dhe pikërisht këtu duhet të fillojë autopsia. Jo e Albin Kurtit. E mendësisë që mendon se populli duhet të votojë, por vetëm pasi dikush t’i ketë treguar paraprakisht se kë duhet të votojë.
Kjo është demokracia e njerëzve më antidemokratikë: Populli është sovran vetëm kur voton për ta. Kur voton kundër tyre, papritur bëhet turmë. Kur nuk ua jep pushtetin, bëhet i manipuluar. Kur ua heq privilegjet, bëhet ekstremist. Kur kërkon llogari, bëhet „anti-amerikan“. Dhe kur zgjedh dikë tjetër, duhet „ndalur“. Si, si, si? Ndoshta duhet ta pyesim edhe mikrofonin.
Sepse ndonjëherë mikrofonët nuk janë më mjete informimi. Bëhen megafonë. Dhe ndonjëherë megafonët nuk shërbejnë më për të transmetuar zërin e publikut. Shërbejnë për t’ia shumëfishuar zërin dikujt që tashmë ka harruar dallimin midis kritikës dhe urrejtjes, midis opozitës dhe hakmarrjes politike, midis demokracisë dhe dëshirës për pushtet.
Dhe kur një studio televizive kthehet në tualet privat të partive, problemi nuk është vetëm ai që hyn aty për të folur. Problemi është edhe ai që ia hap derën. Dhe mbi të gjitha, ai që ia jep listën. Sepse një njeri mund të ketë vetëm një votë. Por një parti që e vendos atë njeri në listë po na tregon se çfarë vlere i jep asaj vote.
Prandaj, Sali Rexhaj, mos na thuaj vetëm: „Duhet ta ndalim Albin Kurtin.“ Na thuaj: Pse? Me çfarë? Me vota? Me ligj? Me argumente? Apo me ato „mjete“ që demokracia i njeh vetëm në historitë e saj më të errëta? Sepse nëse përgjigjja është vota, atëherë nuk ka asnjë problem. Shkoni te populli. Bindeni. Fitoni. Dhe ndaleni.
Por nëse përgjigjja është diçka tjetër, atëherë mos na flisni më për demokraci. Na tregoni vetëm emrin e vërtetë të asaj që kërkoni.
Sepse demokracia nuk është: „Ne duhet ta ndalim atë që populli e ka zgjedhur.“ Demokracia është: „Ne duhet ta bindim popullin që të mos e zgjedhë më.“ Gjithçka tjetër është vetëm një mënyrë më elegante për t’i veshur pisllëkut një kostum dhe për ta futur në studio me mikrofon.
Dhe tani le ta themi pa doreza: Çfarë i pret ata që mendojnë se mund ta „ndalin“ Albin Kurtin duke anashkaluar votën, ligjin dhe vullnetin e qytetarëve? I pret ajo që çdo demokrat duhet ta dëshirojë: POPULLI. I pret vota e qytetarëve. I pret llogaridhënia. I pret transparenca. I pret drejtësia. I pret opinioni publik. I pret historia. Dhe, nëse shkelin ligjin, i pret edhe ligji.
Sepse në një shtet demokratik askush nuk është mbi popullin dhe askush nuk është mbi ligjin. As kryeministri. As opozita. As gazetari. As analisti. As deputeti. As biznesmeni. As njeriu që fshihet pas një partie.
Dhe sidomos jo ai që, me një mikrofon në dorë, fillon të flasë për „ndalimin“ e një pushteti të zgjedhur sikur demokracia të ishte një pengesë teknike që mund të kapërcehet me ndonjë truk prapaskene. Jo, zotërinj. Nëse doni ta ndalni Albin Kurtin, ndaleni me votë. Nëse doni ta rrëzoni qeverinë, rrëzojeni me votë. Nëse doni ta ndryshoni politikën e Kosovës, bindeni popullin.
Nëse mendoni se keni një alternativë më të mirë, paraqiteni para qytetarëve. Por nëse mendoni se mund ta anashkaloni popullin, atëherë duhet ta dini se po përballeni me diçka shumë më të madhe se Albin Kurti. Po përballeni me sovranitetin e qytetarëve. Dhe sovraniteti i qytetarëve nuk është pronë e asnjë partie. Nuk është pronë e asnjë studioje televizive. Nuk është pronë e asnjë oligarku.
Nuk është pronë e asnjë ambasade. Nuk është pronë e asnjë gazetari. Dhe nuk është pronë e asnjë Sali Rexhaj. Është i popullit. Prandaj, kujdes me fjalët. Sepse kur thua: „Duhet ta ndalim Albin Kurtin me çdo mjet“, duhet të jesh gati të përgjigjesh: Cilat mjete? Nëse janë demokratike, përdorini. Nëse janë ligjore, zbatojini. Nëse janë politike, garoni. Nëse janë argumente, bindni.
Por nëse „mjetet“ nënkuptojnë dhunë, eliminim, destabilizim ose rrëzim të vullnetit qytetar jashtë kutisë së votimit, atëherë nuk po flasim më për opozitë. Po flasim për një përpjekje për ta zëvendësuar demokracinë me forcën. Dhe kjo nuk duhet të tolerohet nga askush. Sepse populli mund ta ndërrojë një kryeministër.
Por vetëm populli, përmes mekanizmave demokratikë, duhet të vendosë kur dhe si. Dhe ata që tentojnë t’ia grabisin këtë të drejtë nuk duhet të presin duartrokitje. Duhet të presin llogaridhënie. Në kutinë e votimit. Në institucionet e drejtësisë. Në historinë e vendit. Dhe në kujtesën e qytetarëve. Sepse populli mund të falë një gabim politik.
Por nuk duhet të falë askënd që përpiqet t’ia marrë të drejtën për të vendosur vetë. Prandaj: MOS U PËRPIQNI TA NDALNI FRYMËN E POPULLIT. Sepse fryma e popullit nuk ndalet me mikrofon. Nuk ndalet me propagandë. Nuk ndalet me pazare. Nuk ndalet me kërcënime. Dhe nuk ndalet me dëshirën e një grupi njerëzish për ta marrë pushtetin pa e fituar atë.
Në demokraci ekziston vetëm një mënyrë e ndershme për ta ndalur një qeveri që nuk e dëshiron: BINDENI POPULLIN. Pastaj fitoni. Dhe pastaj qeverisni. Gjithçka tjetër është vetëm përpjekje për ta zëvendësuar vullnetin e qytetarëve me vullnetin e atyre që nuk kanë arritur ta fitojnë atë.
Dhe në atë moment pyetja nuk është më: „Si do ta ndalni Albin Kurtin?“ Pyetja bëhet: „KUSH JUA DHA TË DREJTËN PËR TA NDALUR VULLNETIN E POPULLIT ?“