Shumë njerëz mendojnë se lumturia varet nga ngjarje të mëdha, si gjetja e partnerit të duhur apo puna e ëndrrave. Megjithatë, studimet tregojnë vazhdimisht se lumturia afatgjatë ndikohet po aq, madje edhe më shumë, nga zakonet e vogla që përsëriten çdo ditë. Mënyra se si mendon dhe ku e përqendron vëmendjen formëson gradualisht mënyrën se si e përjeton jetën, shpesh pa e kuptuar fare.
Lajmi i mirë është se e kundërta është po aq e vërtetë: ndryshimet e vogla, të përsëritura vazhdimisht, mund ta ndryshojnë ngadalë këndvështrimin ndaj jetës. Njerëzit që e kanë të vështirë të jenë vërtet të lumtur zakonisht bëjnë këto 5 gabime: 1. Presin që gjithçka të bëhet perfekte Shumë njerëz e shtyjnë lumturinë pa e kuptuar.
I thonë vetes se do të qetësohen pasi të marrin ngritjen në detyrë, pasi të kursejnë më shumë para, pasi të humbin peshë, pasi fëmijët të rriten ose pasi jeta të bëhet më pak stresuese. Por jeta rrallëherë mbetet pa probleme për shumë kohë. Çdo objektiv i arritur zëvendësohet shpejt nga një sfidë apo përgjegjësi tjetër. Nuk ka asgjë të keqe të kesh synime.
Problemi lind kur lumturia lidhet gjithmonë me arritjen e radhës. Nëse gëzimi shtyhet vazhdimisht për “nesër”, është e lehtë të mos vihen re gjërat e bukura që po ndodhin sot. Njerëzit që ndihen të lumtur për një kohë të gjatë nuk presin rrethana perfekte për të vlerësuar atë që kanë.
Ata festojnë fitoret e vogla, shijojnë momentet e zakonshme dhe e kuptojnë se kënaqësia mund të ekzistojë edhe kur jo çdo gjë është zgjidhur. 2. Krahasojnë më shumë sesa vlerësojnë atë që kanë Krahasimi ka ekzistuar gjithmonë, por sot është pothuajse e pamundur t’i shpëtosh. Rrjetet sociale krijojnë pafund mundësi për ta matur jetën tënde me atë të dikujt tjetër.
Pushimet e dikujt mund të bëjnë fundjavën tënde të duket e mërzitshme, ndërsa marrëdhënia e një personi tjetër mund të të bëjë të mendosh se e jotja nuk është mjaftueshëm interesante. Problemi është se zakonisht krahasojmë jetën tonë të përditshme me momentet më të bukura që të tjerët zgjedhin të publikojnë. Dhe ky nuk është një krahasim i drejtë, edhe pse truri ynë e harron shpesh këtë.
Njerëzit që duken vërtet të lumtur e vënë re çfarë kanë të tjerët, por harxhojnë shumë më tepër energji duke vlerësuar përparimin e tyre sesa duke konkurruar me ritmin e jetës së dikujt tjetër. Mirënjohja nuk e lejon krahasimin t’u vjedhë gëzimin që kanë tashmë. 3. Mendojnë se pushimi duhet fituar Shumë njerëz besojnë se vlera e tyre matet me produktivitetin.
Për këtë arsye, pushimi shpesh shoqërohet me ndjenjën e fajit. Koha e lirë mbushet me mendimin se duhet bërë gjithmonë diçka e dobishme. Me kalimin e kohës, përpjekja për të qenë vazhdimisht produktiv nuk sjell më kënaqësi, por lodhje. Është e lehtë të biesh në grackën e idesë se çdo minutë duhet shfrytëzuar, por njerëzit nuk janë makina.
Ata që kanë një mirëqenie më të mirë emocionale e dinë se pushimi nuk është dembelizëm. Ai është pjesë e ruajtjes së energjisë që nevojitet për të shijuar jetën dhe për të përballuar sfidat. Pushimet, gjumi i mirë, hobit apo edhe momentet kur nuk bëhet absolutisht asgjë nuk janë shpërblime që duhen marrë vetëm pasi të jesh rraskapitur.
Përkundrazi, janë mënyra për ta parandaluar rraskapitjen. Ironikisht, kur i jep vetes leje të pushosh, bëhesh edhe më produktiv dhe më i përqendruar kur rikthehesh te detyrat. 4.
Nuk i vlerësojnë momentet e zakonshme, që në fakt përbëjnë pjesën më të madhe të jetës Është e lehtë të mendosh se lumturia ekziston vetëm gjatë festimeve apo arritjeve të mëdha, por këto momente përbëjnë vetëm një pjesë shumë të vogël të jetës.
Shumica e ditëve kalojnë mes kafes së mëngjesit, bisedave me njerëzit e dashur, shëtitjeve në mbrëmje, gatimit, një shakaje që të bën të qeshësh, muzikës apo një perëndimi të bukur pas pune. Njerëzit që ndihen më të kënaqur me jetën e kuptojnë se pikërisht aty fshihet lumturia. Ata që rrallë ndihen të lumtur i shpërfillin këto çaste sepse nuk u duken mjaftueshëm të rëndësishme.
Por nëse mendon mirë, këto momente të vogla përbëjnë pjesën më të madhe të ditëve tona. Nëse nuk i vlerësojmë, po anashkalojmë një pjesë të madhe të jetës. 5. Janë më kritikë me veten sesa mbështetës Shumë njerëz flasin me veten në një mënyrë që nuk do ta përdornin kurrë me dikë që e duan.
Ata përqendrohen më shumë te gabimet sesa te përparimi, rikujtojnë vazhdimisht momentet e sikletshme dhe i vendosin vetes standarde gjithnjë e më të larta. Me kalimin e kohës, ky zë kritik bëhet aq i zakonshëm, sa nuk vihet më në dyshim. Shpesh mendojnë se vetëm duke qenë të ashpër me veten do të arrijnë sukses, ndërkohë që ndodh e kundërta.
Edhe arritjet më të mëdha zgjasin shumë pak, sepse menjëherë mendja kalon tek ajo që ende nuk është “mjaftueshëm e mirë”. Njerëzit e lumtur arrijnë të gjejnë ekuilibrin mes përgjegjësisë dhe dhembshurisë ndaj vetes. Ata i pranojnë gabimet, mësojnë prej tyre dhe vazhdojnë përpara, pa i kthyer dështimet në provë se nuk do të jenë kurrë mjaftueshëm të mirë.
Në fund të fundit, mirësia ndaj vetes krijon kushtet më të mira për t’u rritur dhe për të ecur përpara.