MËNGJESI NË BJESHKË Te kroni i ftohtë në Bogë Herët lava sy e faqe Aromë pishe, ndieja freskun shpirtëror Me ujë u ngopa si deve për rrugë të gjata Shikimet prekshin majave të kaltërta Zemra buçiste me ritmin e lodhur Në lartësi një shqiponjë krahapur Notonte në qiellin e kaltër pafund Liri pa kufi ndieja në shpirtin tim Ëmbël më frymonte bjeshka Si kurorë nusërie në stinën verore…
VALLJA E KETRAVE I shtrirë në barin e njomë Ajri i pishës më përkundte gjumin Një valle ketrash atje mes dy pishave Ndiqnin njëri tjetrin me shpejtësi Grimconin ushqim me dhëmbët e mprehur Sa maratonë e këndshme loja e tyre Sytë nuk i ndaja nga ajo valle e hareshme Degëve të larta të pishnajës së gjatë Gjumë i ëmbël më kishte vjedhë ditën Ketrat kishin mbaruar lojën e ditës Ora kishte shpejtuar ecjen Ditë e bukur shkoi me shpejtësi Nata çapit kujtimet në heshtje Nuk dij a flëjnë edhe ketrat…..
VIJA AEROPLANËSH NË QIELL Qielli i kaltër ngjante si syprinë deti Kur shikoja lart nga një pllajë e gjelbër Grafik vizatuar nga tym aeroplanësh Rrugëtimeve të meridianëve të botës Mendimeve të mia ziheshin hallet e jetës Në heshtje grindesha me dreqin e të birit të dreqit Faji jetim rrugëve të botës mbetur Përplasej ndërgjegjes së sëmurë njerëzore Sa gjatë shikova qiellin e kryqëzuar Të tymosur me helmin e teknologjisë së përsosur Nata në bjeshkë më mbështolli në gjirin e freskisë Ika nga një botë në tjetrën…
Ëndrrat rreth mendimeve si xixëllonja vere Shtrëngoja dhëmbët, përtypja asgjënë Vijat e tymit nga qielli ishin tretur Mendimet ishin shkrirë në gjumin e natës As lehjen e qenve nuk e kam dëgjuar Në mëngjes rreze dielli përmes vrimave Preken bebëzat e mia të hareshme Ditë e re, hap i ri, larg ecje ditore…