Të përballesh me emocione të vështira si zemërimi, zhgënjimi apo trishtimi nuk është gjithmonë e lehtë. Shpesh, vështirësia më e madhe është t’i identifikojmë dhe t’i shprehim ato në mënyrën e duhur, sidomos në marrëdhëniet me të tjerët. Një nga mënyrat më të zakonshme, por edhe më të dëmshme, është agresioni pasiv.
Kjo sjellje u lejon njerëzve të shprehin pakënaqësinë ose zemërimin pa e thënë hapur atë që ndiejnë. Edhe pse mund të duket si një mënyrë për të shmangur konfliktin, me kalimin e kohës ajo dëmton besimin, komunikimin dhe afërsinë në marrëdhënie. Çfarë është agresioni pasiv? Agresioni pasiv është një mënyrë indirekte e shprehjes së emocioneve negative.
Personi nuk bëhet fizikisht apo verbalisht agresiv, por përdor heshtjen, indiferencën, sarkazmën apo sjellje të tjera që i bëjnë të tjerët të kuptojnë pakënaqësinë e tij.
Një person pasiv-agresiv mund të mos thotë drejtpërdrejt “jam i mërzitur me ty”, por mund të përgjigjet ftohtë, të shmangë bisedën, të premtojë diçka dhe më pas të mos e realizojë, ose të bëjë një kompliment të shoqëruar menjëherë me një kritikë të fshehtë. Pse njerëzit bëhen pasiv-agresivë?
Sipas psikoterapistes Andrea Brandt, agresioni pasiv shpesh lind si një mënyrë për të shmangur përballjen me emocione të forta ose konfliktin. Disa nga arsyet kryesore janë: Frika nga refuzimi: Disa njerëz mendojnë se nëse shprehin ndjenjat e tyre reale, do të kritikohen ose do të humbasin marrëdhënien.
Frika nga autoriteti: Në familje, punë apo situata të tjera, dikush mund të ndihet i pasigurt për të shprehur mendimin e tij hapur. Përvoja negative në të kaluarën: Nëse një person është tallur ose është injoruar kur ka folur për ndjenjat e tij, mund të mësojë t’i fshehë ato. Modelet e mësuara: Njerëzit shpesh përsërisin sjelljet që kanë parë gjatë rritjes.
Turpi për emocionet negative: Shumë persona e kanë të vështirë të pranojnë zemërimin, xhelozinë apo zhgënjimin dhe i shfaqin ato në mënyrë indirekte. Shenjat që tregojnë se mund të jeni pasiv-agresivë Shmangni shpesh konfliktet e drejtpërdrejta. Prisni që të tjerët ta kuptojnë vetë çfarë ndjeni. E keni të vështirë të flisni për emocionet tuaja.
Thoni gjëra që nuk përputhen me atë që mendoni realisht. Përdorni shpesh sarkazëm ose komente thumbuese. Ndiheni shpesh xhelozë, por nuk e shprehni arsyen. Kërkoni vazhdimisht aprovimin e të tjerëve. Filloni gjëra, por nuk i përfundoni. Në disa raste, përpiqeni të ulni suksesin e të tjerëve. Si ta ndaloni këtë sjellje? Hapi i parë është të kuptoni se nga vjen kjo mënyrë reagimi.
Pyeteni veten: cilat situata më bëjnë të ndihem i frikësuar, i lënduar apo i zemëruar? Çfarë ndodh kur përpiqem të flas hapur? Një praktikë e dobishme është të mësoni të identifikoni emocionet tuaja dhe t’i vendosni në fjalë: “jam i mërzitur”, “ndihem i pavlerësuar”, “jam i zhgënjyer”. Të shprehësh emocionet negative nuk është dobësi.
Përkundrazi, komunikimi i sinqertë është një nga mënyrat më të shëndetshme për të ndërtuar marrëdhënie më të forta. Nëse ndieni se kjo sjellje po ndikon vazhdimisht në jetën dhe marrëdhëniet tuaja, biseda me një profesionist të shëndetit mendor mund të jetë një ndihmë e vlefshme.