Letra e lexueses Jam 34 vjeçe, e martuar prej nëntë vitesh dhe nënë e dy fëmijëve. Gjithmonë kam menduar se martesa ime ishte e qetë, edhe pse vitet e fundit rutina na ka larguar disi nga njëri-tjetri. Nuk kishim konflikte të mëdha, por as biseda të gjata, surpriza apo afërsi si dikur. Para disa muajsh, në punë erdhi një koleg i ri.
Fillimisht ishte vetëm një bashkëpunim profesional, por me kalimin e kohës filluam të flisnim për gjithçka. Ai më dëgjonte me vëmendje, më bënte të qeshja dhe më kujtonte se si ndihesha vite më parë. Nuk ka ndodhur asgjë mes nesh përtej disa shikimeve të gjata dhe një përqafimi lamtumire pas një aktiviteti të punës.
Megjithatë, e pranoj se e pres çdo mëngjes me padurim dhe shpesh e gjej veten duke menduar për të. Kjo më bën të ndihem në faj. Nga njëra anë dua ta mbroj familjen time, sepse nuk dua t’i lëndoj njerëzit që dua. Nga ana tjetër, ndiej se kam nevojë për emocionet që më mungojnë prej kohësh.
Ndonjëherë pyes veten nëse jam dashuruar vërtet me të, apo thjesht më ka marrë malli të ndihem e vlerësuar. Kam frikë se nëse vazhdoj ta ushqej këtë ndjenjë, do të bëj një gabim që do ta pendohem gjithë jetën. Çfarë duhet të bëj? Përgjigjja e psikologes Ajo që përshkruani është më e zakonshme sesa mendohet.
Shpesh njerëzit nuk bien domosdoshmërisht në dashuri me një person të ri, por me mënyrën se si ndihen pranë tij. Kur në një marrëdhënie afatgjatë mungojnë vëmendja, komunikimi dhe afërsia emocionale, është e natyrshme që dikush tjetër t’i zgjojë këto ndjenja. Fakti që nuk keni kaluar kufijtë fizikë dhe se ndiheni në dilemë tregon se ende i jepni rëndësi martesës suaj.
Kjo është një mundësi për të reflektuar mbi atë që ju mungon realisht. Pyeteni veten: a është problemi kolegu, apo boshllëku emocional që është krijuar në martesë? Do të ishte e dobishme të investoni fillimisht në komunikimin me bashkëshortin. Flisni për nevojat tuaja emocionale, për rutinën dhe për mënyrat se si mund ta rigjeni afërsinë.
Nëse kjo duket e vështirë, këshillimi në çift mund të jetë një hap i vlefshëm. Në të njëjtën kohë, vendosni kufij të qartë në raport me kolegun. Distanca emocionale nuk është një dënim, por një mënyrë për t’i dhënë vetes kohë të kuptojë nëse kjo është një ndjenjë e përkohshme apo një sinjal se marrëdhënia juaj aktuale ka nevojë për ndryshim.
Mos merrni vendime të mëdha duke u udhëhequr vetëm nga emocionet e momentit. Jepini vetes kohë dhe përpiquni të kuptoni burimin e vërtetë të këtyre ndjenjave. Shpesh, përgjigjja nuk gjendet te personi i tretë, por te ajo që mungon në jetën tonë emocionale.