Më në fund, përgjigjja zyrtare e Pep Guardiola për drejtimin e stolit të Italisë ka ardhur. Një “JO” që ka mbërritur gjatë natës së të enjtes. Trajneri katalanas e mendoi vazhdimisht ofertën e bërë nga Maldini dhe Leonardo, ndoshta duke e imagjinuar veten me flamurin italian në fanellë.
Por pastaj arsyeja mbizotëroi mbi zemrën dhe përgjigjja ishte ndoshta më logjike, duke pasur parasysh rrethanat. Sepse Guardiola, në realitet, e kishte marrë vendimin e tij disa kohë më parë, kur vendosi të largohej nga Manchester City pas dhjetë vitesh.
“Faleminderit, jam i nderuar, por tani për tani nuk kam dëshirë“, ka thënë spanjolli pas disa ditësh reflektimi përpara se dyshimet të mbizotëronin. Mbi të gjitha, dëshira për të marrë pak kohë për t’iu përkushtuar vetes, por mbi të gjitha të dashurve të tij. Por jo vetëm kaq. Ekziston edhe çështja e profesionalizmit.
Pep e quan veten “një i varur nga futbolli” dhe me dëshirë ua delegon bashkëpunëtorëve të tij, por vetëm deri në një pikë të caktuar. Futbolli është pasioni i tij, për të mos thënë obsesion, dhe ideja e të qenit një trajner në distancë, duke u mbështetur në një rrjet, e bindi vetëm deri në një farë mase. “Nëse e bëj, do ta bëj 100%”, thuhet se tha ai gjatë negociatave.
Ideja e të bërit gjëra përgjysmë nuk ekziston në mendjen e tij. Aq më tepër në një rol kaq prestigjioz dhe krejtësisht të ri për të. Së fundmi, respekt, të cilin ia detyrohet para së gjithash Italisë, një vendi që i ka dhënë kaq shumë dhe të cilin e do sinqerisht, por edhe Paolo Maldini.
Drejtori teknik i ekipit kombëtar propozoi një projekt afatgjatë, duke folur për “tetë ose dhjetë vjet”.