Stërvitja ushtarake e Serbisë e zhvilluar në Vidovdan nuk duhet parë si një aktivitet rutinë i izoluar. Duke pasur parasysh simbolikën historike dhe politike të kësaj date në diskursin shtetëror serb, ajo përçon një mesazh të qartë politik, si për opinionin e brendshëm, ashtu edhe për rajonin.
Megjithatë, nuk duhet të nxirren përfundime të menjëhershme se një stërvitje e tillë do të shndërrohet domosdoshmërisht në një operacion ushtarak. Është e vërtetë se përvoja e luftës në Ukrainë ka treguar se Rusia zhvilloi stërvitje të mëdha pranë kufirit dhe më pas nisi pushtimin në shkurt të vitit 2022.
Ky rast tregon se stërvitjet ushtarake mund të përdoren edhe si mbulesë për operacione reale. Megjithatë, çdo situatë strategjike ka karakteristikat e veta dhe nuk duhet të barazohet automatikisht rasti i Serbisë me atë të Rusisë. Institucionet e sigurisë së Kosovës duhet të ruajnë vigjilencë të lartë, të monitorojnë zhvillimet dhe të koordinohen ngushtë me partnerët ndërkombëtarë.
Vigjilenca është parim bazë i sigurisë kombëtare dhe nuk nënkupton alarm, por gatishmëri profesionale. Sot, Forca e Sigurisë së Kosovës dhe Policia e Kosovës kanë ngritur ndjeshëm kapacitetet profesionale dhe operacionale për mbrojtjen e sovranitetit, integritetit territorial dhe rendit kushtetues të Republikës së Kosovës.
Po aq i rëndësishëm është fakti se në Kosovë vepron misioni i NATO-s KFOR, i cili mbetet garantuesi kryesor i sigurisë ushtarake, ndërsa misionet ndërkombëtare dhe partnerët euroatlantikë vazhdojnë të kontribuojnë në stabilitetin e vendit. Për këtë arsye, qytetarët nuk kanë arsye për panik.
Sa u përket spekulimeve se ndryshimet eventuale politike në Serbi mund të shoqërohen me një aventurë ushtarake ndaj Kosovës, ato duhen trajtuar me kujdes. Çdo udhëheqje e re në Serbi trashëgon detyrimet ndërkombëtare të shtetit dhe jo vetëm angazhimet personale të një presidenti.
Çdo tentativë për përdorimin e forcës kundër Kosovës do të kishte pasoja shumë të rënda politike, ushtarake dhe diplomatike për Serbinë dhe do të përballej me reagimin e faktorit ndërkombëtar.
Prandaj, mesazhi kryesor është i qartë: Kosova duhet të vazhdojë forcimin e kapaciteteve të saj mbrojtëse, bashkëpunimin me NATO-n dhe partnerët strategjikë, si dhe të ruajë një nivel të lartë gatishmërie. Siguria nuk ndërtohet mbi panikun, por mbi profesionalizmin, koordinimin institucional dhe aleancat e forta ndërkombëtare.