Mathju Brenan e bëri sërish. Në moshën 21-vjeçare, britaniku numëron tashmë 21 fitore në karrierë, dy prej tyre në këtë edicion të Vueltës së Spanjës, të dyja të arritura në sprintet përmbyllëse. Ashtu siç dëshmoi edhe në Manosque, çiklisti i Vismas nuk pati rivalë në Roquetes.
Me të shkelur në tokën spanjolle, Vuelta ka gjetur tashmë “raketën” e saj të sprintit, ndërsa dueli mes Vismas dhe UAE-së është barazuar në 2-2 sa i përket fitoreve të skuadrave. Në etapën e pastë në Falset, në nisje, era ishte shqetësuese. Rreziku i formimit të grupeve anësore për shkak të erës ishte i pranishëm dhe të gjithë e nisën ditën me vëmendjen maksimale.
Në kilometrin e 100-të, nervozizmi, tensioni dhe stresi u shtuan me hyrjen e erës anësore dhe çarjet e njëpasnjëshme të pelotonit.
Pogacar, i cili nuk e ka problem të punojë për shokët e skuadrës duke tërhequr grupin dhe që, si gjithmonë, ishte i pozicionuar mirë në pjesën e përparme të pelotonit, pa Mads Pedersen të ndizte ritmin, duke çarë grupin kryesor dhe duke i detyruar të gjithë të shpenzonin energji shtesë.
Një nga surprizat ishte rënia e vetë Pedersenit në Puerto de Pauls (3,9 km me pjerrësi mesatare 6,6%), një ngjitje e asfaltuar posaçërisht për këtë garë. Danezi, i cili në Andorrë kishte guxuar të merrte mbi vete gjithë barrën e Lidl-Trek, në këtë javë të parë të La Vueltës po paraqitet shumë larg agresivitetit dhe sigurisë me të cilën u shfaq në Turin e Francës.
Edhe Kaden Groves është një tjetër sprinter që nuk po arrin të shfaqet në nivelin e tij në këtë edicion të Vueltës. Australiani, fitues i shtatë etapave të turit spanjoll, mbeti prapa në ngjitjet e shkurtra para ngjitjes së kategorisë së tretë. Brennan, ndërkohë, qëndroi në grupin e parë, duke përballuar ritmin e një UAE-je që gjithsesi nuk ishte i pamëshirshëm.
Xabier Mikel Azparren tentoi të shfrytëzonte mundësinë e tij në zbritjen e qafës malore. Ai shkatërroi shpresat e ndjekësve dhe shtoi edhe më shumë stresin në grupin e parë. Pasi tentativa e baskut u neutralizua, Visma mori kontrollin e garës. Hyrja në Roquetes u karakterizua nga dominimi total i Vismas.
Pas një pune të përsosur të Laporte në pozicionimin e grupit, Brennan shpërtheu me një fuqi të jashtëzakonshme. Jordi Meeus mundi të bënte shumë pak përballë shtytjes së britanikut, i cili duket qartë se po garon një nivel më lart. Tashmë është e qartë: Vuelta 2026 e ka gjetur mbretin e saj të sprintit dhe ai është Mattheë Brennan.