Të duash pak kohë vetëm nuk do të thotë se ke më pak ndjenja për partnerin. Në një marrëdhënie, nevoja për hapësirë personale mund të jetë krejt normale dhe të lidhet me mënyrën se si secili e përjeton afërsinë, privatësinë dhe pavarësinë.
Disa njerëz ndihen mirë duke kaluar shumë kohë me partnerin, ndërsa të tjerë kanë nevojë për disa orë vetëm, për të dalë shëtitje, për t’u marrë me një hobi apo thjesht për të qëndruar me mendimet e tyre. Problemi nis kur kjo nevojë interpretohet menjëherë si ftohtësi ose mungesë dashurie.
Hapësira personale, pjesë e marrëdhënies Mënyra se si një person e përjeton afërsinë mund të lidhet edhe me mënyrën se si është rritur. Dikush që është mësuar me më shumë privatësi mund të kërkojë më shumë kohë për veten edhe kur është në një marrëdhënie të lumtur. Një tjetër mund ta shohë lidhjen përmes kohës së përbashkët dhe dëshirës për të ndarë sa më shumë momente me partnerin.
Asnjëra qasje nuk është domosdoshmërisht e gabuar. Vështirësia lind kur këto ndryshime nuk diskutohen. Njëri partner mund të mendojë se dashuria matet me kohën e kaluar së bashku, ndërsa tjetri mund të ketë nevojë për pak distancë për t’u ndier mirë. Në një marrëdhënie ku ka komunikim, besim dhe respekt, disa orë të kaluara veçmas nuk janë domosdoshmërisht një problem.
Por shprehja “kam nevojë për hapësirë” mund të marrë një tjetër kuptim nëse përdoret për të shmangur vazhdimisht bisedat e vështira, konfliktet, intimitetin ose përgjegjësitë në çift. Nevojat gjithashtu mund të ndryshojnë me kalimin e kohës. Puna, stresi, fëmijët dhe ndryshimet në jetën e përditshme mund të ndikojnë në mënyrën se si një person kërkon afërsi ose vetmi.
Prandaj, ajo që funksiononte në fillim të një lidhjeje mund të mos jetë e njëjtë pas disa vitesh. Në vend që këto ndryshime të interpretohen si mungesë dashurie, ato mund të diskutohen hapur. Një marrëdhënie e shëndetshme mund të ketë vend edhe për “ne”, edhe për “mua”.
Kjo mund të nënkuptojë miqësi të veçanta, hobi personale, interesa të ndryshme ose thjesht disa orë qetësi pas një dite të lodhshme. Në fund, rëndësi ka që të dy partnerët të gjejnë një ekuilibër ku njëri të mos ndihet i braktisur dhe tjetri i kufizuar.