Mund të themi se ishte një reagim vetëm sa për të thënë. Edhe aq më shumë, kur ky reagim bëhet katër ditë pas deklaratës së Vuçiqit, i cili duke kërkuar nga ushtarët e rinj të tij për “mbrojtjen” e Kosovës, bën haptas kërcënim me luftë ndaj Kosovës. BE-ja, duke u kujtuar që të bënte këtë reagim apo jo, u lajmërua pas plot katër ditësh.
Edhe këtu, vetëm sa i kujton dialogun, përmes së cilës do të arrihet normalizimi mes Kosovës dhe Serbisë, deri Serbia nuk është fare e interesuar as për BE, as për dialog e as për normalizimin e marrëdhënieve me Kosovën.
Ky farë dialogu ka zanafillën prej vitit 2011, pra 15 vite më përpara dhe vazhdimisht u është bërë thirrje Serbisë e Kosovës për normalizim të marrëdhënieve, por këtë normalizim Serbia ia ka kthyer mbrapsht BE-së, menjëherë pas Marrëveshjes së Ohrit, përmes letrës së Bërnabiqit, ndaj së cilës BE kurrë nuk ka reaguar.
Vetë teksti i reagimit të BE-së ishte sikur të ishin marrë vesh me Vuçiqin se si të reagohet. Pra të shkruhet vetëm rreth dialogut, i cili, me sa duket nuk ka dialog, dhe nuk do të duhej të kishte fare dialog, deri sa Serbia e mban në Kushtetutën e saj Kosovën si pjesë të sajë.
Më parë do duhej ta hiqte nga kushtetuta, ta njihte Pavarësinë e Kosovës e mëpastaj të flitej, të bisedohej vetëm për marrëdhëniet ndërshtetërore, jo rreth diçka tjetër. Kështu, deri sa Kosova kërcënohet nga Serbia, nuk di se do të ketë kuptim edhe dialogu, sepse nuk do të ketë asnjë sukses.
Reagimi do duhej të ishte i ashpër nga BE, duke i kujtuar edhe ndërmarrjen e amsave ndaj saj, duke i vënë kushte nëse vazhdon kështu, e jo të përkëdhelet me një reagim sa për të thënë.