A jetojmë me ligje, apo luftojmë si gladiatorë? Shumë fytyra, shumë imitatorë. Flasim për paqe, ndërsa ngremë mure zjarri, pas pushtetit vrapojmë, robër të dëshirës dhe lakmisë. Kush po luan me zjarrin? Kush po sfidon fatin? Kush po e çon njerëzimin në skajin e përjetësisë? Rruga pa kthim… hije mbi njerëzimin, vrapojmë për shpëtim, në rrugën pa kthim. Qielli po qan, ndërsa fëmijët ende ëndërrojnë, kush do ta ndalë marrëzinë, para se të zhdukemi përgjithmonë? Rruga pa kthim… Rruga pa kthim… Forca të padukshme mbajnë yjet lart, por njeriu vazhdon të luajë me “dhuratën” e artë Neutrone e protone, sekrete të universit, një gabim i vetëm, dhe miliona njerëz pa kthim. Zëra qajnë në errësirë, kërkojnë një dritë shprese, a mund t’i thyejmë zinxhirët e luftës, para humbjes së njerëzimit? Rruga pa kthim… hije mbi njerëzimin, vrapojmë për shpëtim, në rrugën pa kthim. Qielli po qan, ndërsa fëmijët ende ëndërrojnë, kush do ta ndalë marrëzinë, para se të zhdukemi përgjithmonë? Rruga pa kthim… Rruga pa kthim… Lakmia na verboi, pushteti na vodhi shpirtin, sa pranë parajsës jemi, sa pranë rrënimit? A e dëgjon vajin e Tokës së plagosur? A mund ta shpëtojmë të nesërmen, para se të humbasim gjithçka? A do të mbijetojë dashuria në stuhinë e fundit, apo do të digjet në flakët e së njëjtës luftë? Rruga pa kthim… hije mbi njerëzimin, shpëtim apo shkatërrim, çfarë do të bëhemi? Ka ligje të natyrës, ka dritë përtej errësirës, por ne vazhdojmë të vallëzojmë nën daullet e luftës. Rruga pa kthim… Rruga pa kthim… Pa kthim… Në heshtjen pas luftës, a do të mbijetojë njerëzimi? Apo historia do të kthehet sërish, përtej rrugës pa kthim…