Rrëfimi: Jam 40 vjeçe dhe e martuar prej më shumë se 15 vitesh. Martesa ime nuk ka qenë gjithmonë e keqe, por me kalimin e viteve u bë më shumë rutinë sesa dashuri. Nuk ka pasur më emocion, nuk ka pasur më biseda të gjata, vetëm përditshmëri, obligime dhe heshtje në mes nesh. Para disa muajsh, rastësisht u takova me ish të dashurin tim të rinisë.
Ishte një takim i thjeshtë në fillim, një kafe për të kujtuar të kaluarën. Por sapo filluam të flasim, u rikthyen kujtimet, emocionet, mënyra si dikur kuptonim njëri-tjetrin pa shumë fjalë. Më dukej sikur një pjesë e imja që kishte fjetur prej vitesh u zgjua përsëri. Takimet u bënë më të shpeshta.
Fillimisht vetëm për biseda, pastaj për afërsi emocionale, e më pas ndodhi edhe ajo që nuk e kisha planifikuar. E di që është gabim, por në atë moment nuk mendova për pasojat, mendova vetëm për ndjesinë që më mungonte prej kohësh. Tani jam e ndarë mes dy botëve. Me burrin tim jetoj në të njëjtën shtëpi, por ndihem larg tij.
Ai ka filluar të dyshojë, më pyet pse jam e ftohtë, pse jam gjithmonë në telefon, pse jam e larguar emocionalisht. Unë përpiqem të sillem normalisht, por brenda vetes jam në kaos. Nuk di çfarë të bëj. Nuk dua të lëndoj askënd, por as nuk po gjej dot qetësi. Përgjigjja e psikologut: Kjo situatë tregon një krizë emocionale dhe mungesë komunikimi në martesë.
Rikthimi i një ish-partneri ka ndezur ndjenja të vjetra, por mbajtja e dy lidhjeve njëkohësisht sjell vetëm ankth dhe faj. Zgjidhja kërkon vendim të qartë: ose punë serioze për rikthimin e martesës përmes komunikimit/terapisë, ose ndarje e ndershme e situatës. Heshtja vetëm e përkeqëson problemin.