Noti në ujërat e lumenjve dhe liqeneve është lidhur me një rrezik më të lartë për probleme të stomakut dhe skuqje të lëkurës, sipas studimit më të madh të kontrolluar deri më tani për sëmundjet që lidhen me larjen në ujërat e ëmbla.
Hulumtimi zbuloi se personat që notonin në disa zona të Hungarisë kishin më shumë se dy herë më shumë gjasa të zhvillonin probleme të lëkurës, ndërsa rreziku për të marrë një infeksion të stomakut rritej ndjeshëm në ujërat me përqendrime më të larta të E. coli dhe baktereve të tjera që lidhen me ndotjen fekale.
Gjetjet ngrenë pikëpyetje mbi vendimin e Organizatës Botërore të Shëndetësisë (OBSH) për të hequr E. coli si tregues të rekomanduar të ndotjes në zonat e ujërave të ëmbla ku lejohet larja, në një kohë kur shqetësimi i publikut për cilësinë e ujit dhe interesi për notin në natyrë po rriten, raporton theguardian .
Paul Hunter, profesor i mjekësisë në Universitetin e East Anglia-s dhe drejtues i studimit, tha se udhëzimet e mëparshme rekomandonin monitorimin e E. coli dhe enterokokëve si në ujërat detare, ashtu edhe në ato të ëmbla. Sipas tij, udhëzimet e reja të OBSH-së u përqendruan vetëm te enterokokët.
Megjithatë, studimi i ri tregoi se enterokokët nuk ishin të lidhur me një rritje të rrezikut, ndërsa E. coli ishte. Studimi përfshiu 2,368 persona në dy zona lumore dhe dy zona liqenore në Hungari. Pjesëmarrësit u ndanë në mënyrë rastësore në dy grupe: njëri grup qëndroi 10 minuta në ujë, duke zhytur fytyrën të paktën tri herë, ndërsa grupi tjetër qëndroi në breg pa hyrë në ujë.
Gjatë testimeve u morën mostra të ujit për të vlerësuar ekspozimin e notarëve ndaj E. coli , enterokokëve intestinalë dhe kolifagëve somatikë – viruse që infektojnë bakteret dhe mund të tregojnë praninë e ndotjes fekale. Një javë më vonë, pjesëmarrësit u pyetën për simptomat e mundshme.
Rreth 2.1% e personave që notuan raportuan probleme gastrointestinale, përfshirë diarre, të vjella ose të përziera të shoqëruara me temperaturë, krahasuar me 1.9% të personave që nuk hynë në ujë. Edhe pse larja në ujë, në vetvete, nuk u lidh statistikisht me sëmundjet e stomakut, rreziku u rrit ndjeshëm te notarët që ishin ekspozuar ndaj përqendrimeve më të larta të E. coli dhe kolifagëve.
Problemet e lëkurës, të përkufizuara si skuqje, plagë ose kruajtje, u raportuan nga 2.7% e notarëve dhe 1.3% e personave që qëndruan jashtë ujit. Kjo do të thotë se personat që hynë në ujë kishin më shumë se dy herë gjasa të zhvillonin probleme të lëkurës.
Hunter tha se ishte “mjaft i bindur” se rezultatet mund të vlejnë edhe për Mbretërinë e Bashkuar, pavarësisht se studimi u zhvillua në Hungari. Një studim i veçantë i kryer në Gjermani në vitin 2006 kishte arritur në rezultate të ngjashme. Problemet e lëkurës nuk u lidhën me asnjë nga tre treguesit e ndotjes fekale. Studiuesit sugjerojnë se shkak mund të jenë organizma ose ndotës të tjerë.
Një mundësi është dermatiti cerkarial, i njohur edhe si “kruarja e notarëve”, i cili shkaktohet kur parazitë të shpendëve depërtojnë në lëkurën e njeriut dhe shkaktojnë reagim. Irritimi mund të shkaktohet gjithashtu nga algat në lumenj dhe liqene, megjithëse studiuesit theksojnë se kjo mbetet vetëm një hipotezë.
Rastet e infeksioneve të rrugëve të frymëmarrjes, veshëve dhe syve ishin gjithashtu më të shpeshta te notarët, por numri i rasteve ishte shumë i vogël për të nxjerrë përfundime të besueshme. Të katër zonat e testuara përmbushnin standardet e Bashkimit Evropian për cilësinë e ujërave të larjes që ishin në fuqi në kohën e zhvillimit të studimit.
Studiuesit theksuan se dizajni i randomizuar i studimit ofronte prova më të forta sesa studimet vetëm vëzhguese, por paralajmëruan se rezultatet bazohen në një ditë të vetme testimi në secilën zonë dhe se disa pjesëmarrës kishin notuar edhe në vende të tjera gjatë periudhës së studimit. Sinjali – aty ku e vërteta flet para lajmit!