Halil Geci ka reaguar përmes një shkrimi të gjatë duke ironizuar me ish-bashkëpunëtorët e kryeministrit Albin Kurti që u larguan nga Lëvizja Vetëvendosje dhe më pas e ndërtuan profilin e tyre publik përmes kritikave ndaj Kurtit, përcjell “Bota sot”.
Geci rikthen në vëmendje përplasjet e brendshme në VV dhe rrugëtimin e disa prej figurave që dikur ishin pjesë e saj, duke ngritur pyetjen se “a thua edhe sa analistë do të prodhojë Albin Kurti gjatë jetës së tij politike?” Shkrimi i plotë A THUA EDHE SA ANALISTË DO TË PRODHOJË ALBIN KURTI GJATË JETËS SË TIJ POLITIKE?
Disa ish-bashkëpunëtorë të Kurtit menduan se mund ta rrëzonin politikisht, u larguan nga VV-ja dhe provuan të ndërtonin rrugën e tyre; por, kur kjo nuk funksionoi, disa përfunduan në studiot televizive duke e ndërtuar profilin e tyre politik përmes kritikave ndaj atij që dikur e kishin bashkëpunëtor.
Ka një paradoks në politikën kosovare: disa njerëz që u ngritën brenda Vetëvendosjes, pasi u ndanë nga Albin Kurti, menduan se pas tyre do të vinte një pjesë e madhe e elektoratit dhe se mund të ndërtonin një forcë të re politike. Por politika nuk ndërtohet vetëm me emra, ambicie dhe deklarata. Ajo ndërtohet me mbështetje qytetare, organizim dhe besim elektoral.
Kriza e viteve 2017–2018 solli një nga ndarjet më të mëdha brenda VV-së. Një grup figurash të njohura u larguan nga partia dhe më pas u rreshtuan kryesisht në Partinë Socialdemokrate (PSD).
Në mesin e tyre ishin Shpend Ahmeti, Visar Ymeri, Dardan Molliqaj, Dardan Sejdiu, Aida Dërguti, Fisnik Ismaili, Faton Topalli, Dukagjin Gorani, Driton Çaushi, Besa Baftiu, Salih Saliu, Frashër Krasniqi dhe Shqipe Pantina. Disa prej tyre kishin mbajtur pozita të rëndësishme në VV, kishin qenë deputetë, drejtues ose figura publike të saj. Pra, nuk bëhej fjalë për njerëz të panjohur.
Ata e njihnin nga brenda organizimin, strukturat dhe mënyrën se si funksiononte partia. Dhe pikërisht këtu qëndron ironia. Ata menduan se, duke u larguar nga Kurti, do ta dobësonin VV-në dhe do ta dëmtonin politikisht liderin e saj. Por rezultati politik ishte krejt tjetër: ndarja nuk e rrëzoi Kurtin dhe nuk e shkatërroi VV-në.
Përkundrazi, VV-ja vazhdoi të rritej, ndërsa shumica e atyre që u larguan nuk arritën të krijonin një alternativë politike me peshë të krahasueshme. Shpend Ahmeti vazhdoi për një periudhë si një nga figurat kryesore të PSD-së. Visar Ymeri, ish-kryetar i VV-së, kaloi gjithashtu në PSD. Dardan Molliqaj dhe Dardan Sejdiu u bënë ndër figurat kryesore të kësaj partie.
Të tjerë, si Aida Dërguti, Fisnik Ismaili, Faton Topalli, Dukagjin Gorani, Driton Çaushi, Besa Baftiu, Salih Saliu, Frashër Krasniqi dhe Shqipe Pantina, ishin pjesë e këtij grupimi politik që u shkëput nga VV-ja. Por me kalimin e kohës, rruga e tyre politike nuk prodhoi atë rezultat që ndoshta kishin parashikuar kur u larguan.
Disa vazhduan në politikë, disa u tërhoqën, ndërsa disa të tjerë u shfaqën më shumë në media si komentues e analistë politikë. Dhe këtu lind pyetja ironike: A thua edhe sa analistë do të prodhojë Albin Kurti gjatë jetës së tij politike?
Sepse, në politikën kosovare, duket sikur disa prej atyre që dikur ishin pranë Kurtit, pasi largohen prej tij, e gjejnë veten më lehtë në studiot televizive sesa në terrenin politik. EDHE “DADA RRUSHE” E NDJEKU TË NJËJTËN RRUGË Një rast tjetër, ndonëse nga një kontekst tjetër politik, është ai i Vjosa Osmanit, të cilën në diskursin politik e quajn “Dada Rrushe”.
Ajo u largua nga LDK-ja dhe u afrua me VV-në. Më pas, me mbështetjen e VV-së, u zgjodh presidente. Por më vonë rrugët politike të saj dhe të Kurtit u ndanë. Kjo tregon edhe një herë se politika nuk është pronë e askujt dhe se aleancat politike mund të ndërtohen, të forcohen, por edhe të prishen. Kush mbeti me politikën dhe kush me studiot, duke e sharë Kurtin?
Në fund, pyetja nuk është se kush e shau më shumë Kurtin pas largimit. Pyetja është: kush arriti të ndërtojë një alternativë politike që qytetarët ta votonin? Sepse një parti nuk ndërtohet me deklarata televizive, me sulme personale apo me parulla. Një parti ndërtohet kur pas saj qëndrojnë qytetarët.
Dhe nëse pas largimit nga VV-ja disa menduan se do ta merrnin me vete edhe elektoratin, rezultatet politike treguan diçka tjetër. Kurti vazhdoi. VV-ja vazhdoi. Ndërsa shumë prej atyre që menduan se largimi i tyre do ta dëmtonte Kurtin, u detyruan të kërkonin një tjetër hapësirë politike. Disa e gjetën në PSD, disa në media, disa në analiza politike.
Prandaj, në vend të pyetjes se sa e dëmtuan Kurtin ata që u larguan, ndoshta duhet bërë një pyetje më e thjeshtë: A e dëmtuan vërtet Kurtin, apo ishte politika e tyre ajo që mbeti pa rrugë? Sepse historia politike e këtyre ndarjeve tregon se nuk mjafton të largohesh nga një parti për t’u bërë alternativë e saj. Duhet të kesh njerëz pas vetes, vota dhe besim qytetar.
Dhe kur këto mungojnë, mbetet gjithmonë një vend ku mund të flasësh për politikë: studioja televizive.