Me ju janë kritikë e të sigurt, por përballë dikujt me para, pozitë apo ndikim ndryshojnë tonin, mendimin dhe sjelljen. Psikologjia e shpjegon pse ndodh kjo Para nesh mund të duken të çlirët, kritikë dhe plot vetëbesim. Por sapo shfaqet dikush me para, ndikim apo pozitë të rëndësishme, ndryshojnë tonin, qëndrimin dhe madje edhe mendimet.
Papritur qeshin me çdo fjalë, pajtohen me gjithçka dhe bëhen pothuajse të panjohshëm. Të gjithë e përshtatim deri diku sjelljen sipas rrethanave. Nuk flasim njësoj me një mik të afërt dhe me drejtorin, as nuk sillemi në një takim pune si në shtëpi. Kjo është pjesë e inteligjencës sociale.
Problemi nis kur respekti kthehet në nënshtrim, mirësjellja në servilizëm dhe përshtatja në heqje dorë nga mendimi personal. Psikologjia e njeh këtë sjellje Në psikologji përdoret termi ingratiation , që përshkruan përpjekjen për të fituar simpatinë ose miratimin e dikujt përmes menaxhimit të përshtypjes.
Kjo mund të shfaqet me lavdërime të tepruara, pajtim me çdo mendim, të qeshura të sforcuara ose përpjekje për të treguar sa shumë ngjajnë me personin që kanë përballë. Qëllimi nuk është gjithmonë financiar. Mund të jetë një vend pune, ngritje në detyrë, rekomandim, hyrje në një rreth me ndikim ose thjesht ndjenja se afërsia me dikë “të rëndësishëm” e rrit edhe vlerën personale.
Kur pushteti ndryshon sjelljen Kur besojmë se dikush mund të na ndihmojë ose dëmtojë, bëhemi më të kujdesshëm ndaj reagimeve të tij. Zgjedhim fjalët dhe përpiqemi të shmangim konfliktin. Deri këtu, kjo mund të jetë krejt normale. Por disa njerëz shkojnë shumë më larg.
Mendimi i tyre nuk është më: “Si të sillem me respekt?”, por: “Si t’i pëlqej personit prej të cilit mund të fitoj diçka?” Atëherë spontaniteti zëvendësohet nga një rol i llogaritur, transmeton Telegrafi. A fshihet pas kësaj pasiguria? Ndonjëherë po. Dikush që nuk e ndien mjaftueshëm vlerën e vet mund të kërkojë ta konfirmojë përmes afërsisë me njerëz me pozitë.
Vëmendja ose miratimi i tyre bëhet dëshmi e rëndësisë personale. Në raste të tjera mund të ketë frikë nga autoriteti. Disa njerëz mësojnë herët se është më e sigurt të mos kundërshtojnë personin që ka pushtet. Megjithatë, jo çdo servilizëm vjen nga pasiguria. Ndonjëherë kemi të bëjmë me oportunizëm të pastër: personi e di saktësisht kujt po i afrohet dhe çfarë pret të përfitojë.
Njeriun e zbulon sjellja ndaj atyre prej të cilëve nuk ka interes Respekti i vërtetë nuk rezervohet vetëm për drejtorë, njerëz të pasur apo figura publike. Ai shihet edhe në mënyrën si sillemi me kamerierin, pastruesen, kolegun pa ndikim apo dikë që nuk mund të na ofrojë asgjë.
Nëse dikush është i sjellshëm me të gjithë, mirësjellja ndaj një personi të fuqishëm nuk ka pse të ngrejë dyshime. Por nëse ndaj eprorëve është tepër i ëmbël, ndërsa ndaj vartësve arrogant, vlera e njerëzve po matet sipas dobisë që mund t’i sjellin.
Servilizmi mund të funksionojë, por ka një çmim Menaxhimi i përshtypjes mund të sjellë përfitime të përkohshme, sidomos në marrëdhëniet profesionale. Por me kohë mund të humbasë besimi i njerëzve përreth, sepse bëhet e vështirë të kuptohet cili mendim është i sinqertë dhe cili është vetëm pjesë e një roli. Njeriu me integritet mund ta respektojë autoritetin pa e humbur veten.
Mund të jetë i sjellshëm pa u nënshtruar, mirënjohës pa lajka dhe të thotë “nuk pajtohem” edhe kur kjo nuk i sjell ndonjë përfitim. Pikërisht aty shihet dallimi mes karakterit dhe një roli të luajtur mirë .