Në një shoqëri demokratike, punësimi dhe avancimi profesional duhet të mbështeten në dije, përgatitje, përvojë dhe rezultate. Por kur politika fillon t’i zërë vendin meritës, atëherë dëmtohet jo vetëm individi, por edhe vetë institucioni dhe shoqëria. Për shumë profesionistë, sot krijohet përshtypja se diploma, përvoja akademike dhe arritjet profesionale nuk mjaftojnë.
Në vend të tyre, shpesh peshojnë më shumë përkatësia politike, afërsia me pushtetin apo lidhjet brenda strukturave partiake. Ky fenomen nuk është i ri dhe, fatkeqësisht, nuk lidhet vetëm me një parti apo me një periudhë të caktuar. Shpesh, ata që dje kritikonin punësimet politike, sot rrezikojnë të përsërisin të njëjtën praktikë kur marrin përgjegjësinë e pushtetit.
Ndryshojnë partitë, ndryshojnë emrat dhe sloganet, por kur kriteri politik mbetet mbi kriterin profesional, ndryshimi mbetet vetëm formal. Një shtet që dëshiron institucione të forta duhet t’u japë përparësi njerëzve më të përgatitur, pavarësisht bindjeve apo përkatësisë së tyre politike.
Sepse një profesor, studiues, mjek, inxhinier apo profesionist tjetër nuk duhet të pyetet fillimisht se “me kë je?”, por se “çfarë di dhe çfarë ke arritur?” Në fund të fundit, politika mund të sjellë pushtet, por vetëm merita mund të ndërtojë institucione që zgjasin.