Deri në 71 për qind e pacientëve arritën lëkurë të pastër ose pothuajse të pastër – ja kujt i dedikohet terapia e re Një ilaç i ri, icotrokinra , mund të sjellë një ndryshim të rëndësishëm në trajtimin e psoriazës pllakore të moderuar deri të rëndë.
Ndryshe nga terapitë biologjike që veprojnë në të njëjtën rrugë inflamatore, por jepen me injeksion, ky ilaç merret nga goja dhe vepron drejtpërdrejt në receptorin e interleukinës 23.
Agjencia Evropiane e Barnave (EMA) ka rekomanduar miratimin e tij për të rriturit dhe adoleshentët, ndërsa rezultatet e studimeve tregojnë se te rreth dy të tretat e pacientëve lëkura është bërë e pastër ose pothuajse e pastër. Psoriaza dhe roli i interleukinës 23 Psoriaza nuk është vetëm sëmundje e lëkurës.
Ajo është një sëmundje kronike e ndërmjetësuar nga sistemi imunitar, në të cilën mbrojtja e organizmit bëhet tepër aktive dhe nxit inflamacionin. Si pasojë, qelizat e lëkurës rinovohen shumë më shpejt se normalisht, duke shkaktuar pllaka të trasha, të kuqe dhe me luspa, të cilat mund të kruhen, të çahen dhe të shkaktojnë dhimbje.
Në këtë proces inflamator rol të rëndësishëm ka interleukina 23 (IL-23) . Ikotrokinra është krijuar për të bllokuar pikërisht receptorin e këtij proteini, transmeton Telegrafi. Si e ndërpret ikotrokinra inflamacionin IL-23 mund të përfytyrohet si një sinjal që nxit dhe mban gjallë inflamacionin.
Për ta marrë këtë sinjal, qeliza duhet ta lidhë IL-23 me receptorin përkatës në sipërfaqen e saj. Ikotrokinra është një peptid sintetik që lidhet në mënyrë shumë selektive me receptorin IL-23 dhe zë vendin ku normalisht do të lidhej interleukina. Në këtë mënyrë pengohet transmetimi i sinjalit inflamator.
Kur ky sinjal dobësohet, zvogëlohet aktiviteti i qelizave imunitare të përfshira në psoriazë dhe, rrjedhimisht, ulen inflamacioni, skuqja, trashja dhe luspat e lëkurës. Terapitë që bllokojnë rrugën IL-23 ekzistojnë tashmë, si guselkumab, risankizumab dhe tildrakizumab , por ato jepen me injeksion. Ikotrokinra është ilaçi i parë oral që synon drejtpërdrejt receptorin IL-23.
Te rreth dy të tretat lëkura u bë e pastër ose pothuajse e pastër Komiteti për Produkte Medicinale për Përdorim Njerëzor i EMA-s shqyrtoi rezultatet e katër studimeve klinike të fazës së tretë, ku morën pjesë rreth 2.500 persona me psoriazë pllakore të moderuar deri të rëndë.
Pas 16 javësh trajtimi, 50 deri në 57 për qind e pacientëve që morën ikotrokinra arritën të paktën 90 për qind përmirësim sipas indeksit PASI. Në grupin placebo, këtë rezultat e arritën vetëm 1 deri në 4 për qind. Sipas vlerësimit të mjekëve, 65 deri në 71 për qind e pacientëve kishin lëkurë të pastër ose pothuajse të pastër.
Ilaçi tregoi efekt edhe në zona që zakonisht trajtohen më vështirë, si skalpi, zona gjenitale, duart dhe shputat. Kujt i dedikohet terapia e re EMA ka rekomanduar ikotrokinrën për të rriturit dhe adoleshentët mbi 12 vjeç dhe me peshë të paktën 40 kilogramë , të cilët kanë psoriazë pllakore të moderuar deri të rëndë dhe janë kandidatë për terapi sistemike.
Megjithatë, kjo nuk do të thotë se ilaçi është i përshtatshëm për çdo pacient. Zgjedhja e trajtimit varet nga rëndësia dhe shtrirja e sëmundjes, zonat e prekura, trajtimet e mëparshme, sëmundjet shoqëruese dhe rreziku individual për efekte anësore. Vendimin përfundimtar e merr dermatologu.
Çfarë dihet për efektet anësore Sipas të dhënave të shqyrtuara nga EMA, ikotrokinra ka treguar një profil të pranueshëm sigurie. Efektet anësore më të zakonshme ishin infeksionet kërpudhore , të raportuara te rreth 1,1 për qind e pacientëve. Megjithatë, siguria afatgjatë do të vazhdojë të monitorohet edhe pas përdorimit më të gjerë të ilaçit.
Rekomandimi i EMA-s nuk do të thotë se ilaçi është tashmë në treg Mendimi pozitiv i EMA-s është një hap i rëndësishëm, por nuk përbën ende autorizimin përfundimtar. Vendimin për miratim në Bashkimin Evropian e merr Komisioni Evropian. Ikotrokinra, pra, nuk është ende një terapi që pacientët mund ta blejnë ose ta fillojnë vetë .
Rëndësia e tij qëndron në faktin se kombinon veprimin e saktë ndaj receptorit IL-23 me komoditetin e një terapie orale, pa pasur nevojë për injeksione.