Abdul El-Sayed, mjeku dhe ish-zyrtari i shëndetit publik, ka fituar zgjedhjet paraprake demokrate për Senatin në Michigan, duke mposhtur kandidaten e moderuar Haley Stevens dhe duke regjistruar një nga fitoret më të rëndësishme të krahut të majtë të Partisë Demokratike.
Fitorja e tij shihet si një goditje për establishmentin e partisë, pasi El-Sayed arriti të triumfojë pavarësisht një fushate masive financiare në favor të kundërshtares së tij.
Rreth 60 milionë dollarë shpenzime të jashtme u përdorën për të mbështetur Haley Stevens, ndërsa rreth 32 milionë dollarë lidhen me Komitetin Amerikan të Çështjeve Publike të Izraelit (AIPAC), një prej organizatave më të fuqishme pro-izraelite në politikën amerikane. Fushata e El-Sayedit u ndërtua mbi një mesazh kundër establishmentit politik.
Ai argumentoi se sistemi amerikan favorizon interesat e donatorëve të mëdhenj dhe se politikanët duhet të fokusohen më shumë te problemet e përditshme të qytetarëve. Kandidati progresist vendosi në qendër të programit të tij kujdesin shëndetësor universal, kritikat ndaj elitës ekonomike dhe kundërshtimin ndaj mbështetjes së pakushtëzuar të SHBA-së për qeverinë izraelite.
Pak para shpalljes së rezultatit, El-Sayed u tha mbështetësve të tij se fushata kishte përballuar një presion financiar prej dhjetëra milionë dollarësh dhe megjithatë kishte arritur të qëndronte në garë. Sipas tij, rezultati tregoi se një bazë e organizuar votuesish mund të mposhtë edhe avantazhe të mëdha financiare.
Izraeli, pika më e debatueshme brenda demokratëve Gara në Michigan ka nxjerrë në sipërfaqe një nga ndarjet më të mëdha brenda Partisë Demokratike: qëndrimin ndaj Izraelit. Për dekada, mbështetja e fortë amerikane ndaj Izraelit ka qenë një nga temat më pak të diskutueshme në politikën e Uashingtonit.
Por lufta në Gaza dhe zhvillimet e fundit kanë ndryshuar qëndrimet e shumë votuesve të rinj, progresistëve dhe komuniteteve arabo-amerikane. Michigan ka një peshë të veçantë në këtë debat, pasi aty ndodhet një nga komunitetet më të mëdha arabo-amerikane në Shtetet e Bashkuara.
El-Sayed e ka bërë kritikën ndaj politikave izraelite një nga shtyllat kryesore të fushatës së tij, duke tërhequr mbështetjen e votuesve që kërkojnë një ndryshim në politikën amerikane ndaj Lindjes së Mesme. Ndërkohë, humbja e Stevens, pavarësisht mbështetjes së madhe financiare, ka hapur debat mbi ndikimin real të AIPAC në zgjedhjet amerikane.
Udhëheqja demokrate kishte mbështetur Stevens, duke besuar se një kandidate më e moderuar do të kishte më shumë shanse për të ruajtur vendin e partisë në Senat. Michigan konsiderohet një nga shtetet vendimtare për kontrollin e Senatit amerikan.
Në zgjedhjet e përgjithshme, El-Sayed do të përballet me ish-deputetin republikan Majk Roxhers, në një garë që pritet të marrë vëmendje të madhe politike dhe financiare. Kundërshtarët e tij brenda partisë kanë paralajmëruar se qëndrimet e tij progresiste, veçanërisht për Izraelin dhe kujdesin shëndetësor publik, mund të largojnë votuesit e moderuar.
Por mbështetësit e tij argumentojnë se politika tradicionale e qendrës nuk po arrin më të mobilizojë elektoratin dhe se një kandidat me një mesazh të qartë mund të rikthejë votuesit e zhgënjyer nga sistemi politik. Pavarësisht suksesit në Michigan, krahu progresist i demokratëve nuk pati një natë tërësisht triumfuese.
Në Misuri, deputeti Uesli Bell mposhti ish-deputeten Kori Bush, një nga figurat më të njohura të krahut të majtë të partisë dhe pjesë e grupit progresist “Squad” në Kongres. Bush, e njohur për qëndrimet e saj kritike ndaj Izraelit, kishte humbur mandatin nga Bell dy vite më parë. Humbja e saj tregoi se establishmenti demokrat ende ruan ndikim të madh në disa zona të vendit.
Megjithatë, në Michigan progresistët shënuan një tjetër sukses. Organizatori Uilliam Lorens fitoi zgjedhjet paraprake për Dhomën e Përfaqësuesve dhe do të përballet me republikanin Tom Barrett në zgjedhjet e përgjithshme. Testi i madh i nëntorit Fitorja e Abdul El-Sayedit është një moment simbolik për të majtën amerikane.
Ai arriti të mposhtë kandidatin e mbështetur nga struktura tradicionale e partisë, të përballojë miliona dollarë financime kundërshtare dhe ta kthejë çështjen e Izraelit në një debat qendror politik. Por beteja kryesore nis tani. Në zgjedhjet e përgjithshme, El-Sayed nuk do të ketë nevojë vetëm për mbështetjen e progresistëve që e çuan drejt fitores.
Ai duhet të bashkojë një parti të ndarë, të bindë votuesit e moderuar dhe të dëshmojë se politika e tij mund të fitojë në një shtet të pavendosur. Nëse triumfon, fitorja e tij mund të shënojë një kthesë të rëndësishme në politikën amerikane dhe të forcojë idenë se krahu i majtë demokrat mund të jetë një forcë fituese edhe në zonat më konkurruese.
Nëse humbet, të moderuarit brenda partisë do ta përdorin rezultatin si argument se progresistët mund të fitojnë betejat e brendshme, por jo domosdoshmërisht zgjedhjet që përcaktojnë pushtetin.