Poezi nga: Silvano Conti Përktheu: Maksim Rakipaj … duke vrarë gjumin përhumbem ndër vorbullat absurde të kohës. Turrem pas dhe përpara gjëndem shpesh me detin e zymtë që ditën parathotë. Kaq e vetmuar ëndrra kaq e fshehtë … shenja.
Burimi:
Telegrafi
