Simptoma si gazrat, kruarja e lëkurës, ndryshimi i oreksit dhe shqetësimet e përsëritura në stomak nuk duhet t’i atribuohen gjithmonë vetëm ushqimit apo stresit Fryrja e barkut, gazrat, ndryshimi i oreksit, lodhja, kruarja e lëkurës apo ndjesia e pakëndshme në stomak më së shpeshti lidhen fillimisht me ushqimin e shpejtë, stresin, vaktet e parregullta ose mungesën e gjumit.
Megjithatë, te një pjesë e njerëzve, shqetësime të ngjashme mund të vazhdojnë edhe pasi ushqyerja përmirësohet dhe zakonet e përditshme vihen në rregull. Një nga arsyet për të cilat flitet rrallë janë parazitët në organizëm.
Kjo nuk është temë e këndshme, por është më e shpeshtë sesa mendohet, sidomos sepse simptomat nuk janë gjithmonë të qarta dhe nuk tregojnë menjëherë për një problem në zorrë. Simptomat shpesh janë të paqarta Kur përmenden parazitët, shumica e njerëzve mendojnë për simptoma dramatike ose për ndryshime të dukshme në jashtëqitje. Në praktikë, shqetësimet mund të jenë shumë më të lehta.
Më së shpeshti përmenden fryrja e barkut, gazrat, ngërçet e herëpashershme në stomak, ndryshimi i oreksit, lodhja, gjumi i dobët, era e pakëndshme e gojës, kruarja e lëkurës, ndryshimet në jashtëqitje dhe ndjesia se tretja “nuk është si më parë”. Natyrisht, këto simptoma mund të kenë shumë shkaqe të ndryshme. Kjo nuk do të thotë se çdo fryrje barku apo lodhje tregon praninë e parazitëve.
Por, nëse shqetësimet përsëriten, zgjasin më shumë ose shfaqen së bashku, është mirë të mendohet më gjerë dhe të mos i atribuohet gjithçka vetëm “tretjes së dobët”.
Si hyjnë parazitët në organizëm Parazitët mund të futen në organizëm përmes duarve të palara mirë, ushqimit të kontaminuar, ujit, frutave dhe perimeve të pastruara keq, mishit të papërpunuar mjaftueshëm termikisht, kontaktit me kafshët ose qëndrimit në ambiente ku kushtet higjienike nuk janë të mira.
Fëmijët janë veçanërisht të ndjeshëm, sepse shpesh i fusin duart në gojë, luajnë në rërë, prekin lodra, kafshë dhe sipërfaqe ku mund të qëndrojnë vezë të padukshme të parazitëve. Te të rriturit, problemi shpesh anashkalohet, sepse simptomat i atribuohen stresit, lodhjes, ritmit të shpejtë të jetës ose stomakut të ndjeshëm, transmeton Telegrafi.
Çfarë përdoret më shpesh në mjekësinë popullore Në mjekësinë popullore, për mbështetjen e tretjes dhe “pastrimin” e organizmit më shpesh përmenden bimët e hidhura dhe erëzat me aromë të fortë. Ndër to janë arra e zezë, pelini, karafili, farat e kungullit, hudhra dhe disa çaje të hidhura. Pelini njihet si bimë shumë e hidhur, e cila tradicionalisht është përdorur për stomakun dhe tretjen.
Karafili është erëz aromatike që përdoret shpesh në çaje dhe përzierje bimore. Arra e zezë, në protokollet natyrale, përmendet veçanërisht në kombinim me pelinin dhe karafilin. Megjithatë, ekziston një dallim i madh mes përgatitjes së zakonshme të çajit dhe një programi të organizuar bimor.
Te çaji shpesh nuk dihet fuqia e saktë, sasia e përbërësve aktivë, raporti mes bimëve dhe rendi i përdorimit. Për këtë arsye, shumë njerëz mbështeten në një qasje më të fortë dhe më praktike – ekstrakte bimore dhe kombinime të gatshme me udhëzime të qarta.
Pse një program i organizuar antiparazitar është më praktik Shumë njerëz fillojnë duke përgatitur vetë çaje, duke kërkuar receta dhe duke kombinuar hudhrën, farat, bimët e hidhura dhe erëzat. Por shpesh heqin dorë shpejt, sepse nuk dinë çfarë të përdorin, për sa kohë dhe në çfarë rendi.
Një shembull i mirë është një program antiparazitar që kombinon arrën e zezë, pelinin dhe karafilin në raport të caktuar. Përparësia e një qasjeje të tillë është se nuk mbështetet vetëm në bimë të thara të zakonshme, por në procesin e ekstraktimit, falë të cilit përbërësit bimorë janë më të përqendruar dhe më praktikë për përdorim sesa çajet e zakonshme.
Në këtë mënyrë, personi nuk ka nevojë t’i masë, ziejë dhe kombinojë vetë bimët, por ndjek një udhëzim të thjeshtë gjatë një periudhe të caktuar. Kjo qasje është më e përshtatshme për njerëzit që duan mbështetje natyrale, por nuk dëshirojnë të eksperimentojnë me bimë të forta pa një plan të qartë.
Një program i tillë nuk duhet parë si zëvendësim për diagnozën dhe terapinë mjekësore, por si mbështetje natyrale për personat që duan t’i kushtojnë më shumë vëmendje tretjes, higjienës së ushqimit dhe një “rivendosjeje” bimore të organizmit.
Hapi i parë është vëzhgimi i simptomave Para se dikush të vendosë për çfarëdo programi, është e dobishme t’i vëzhgojë simptomat: sa kohë zgjasin, kur shfaqen, a lidhen me ushqimin, udhëtimet, kontaktin me kafshët apo ndryshimin e zakoneve higjienike.
Për ata që duan një orientim fillestar, një test edukativ shtëpiak për parazitët mund të ndihmojë që simptomat të shihen në një pasqyrë më të plotë.
Një test i tillë nuk e zëvendëson analizën laboratorike, por mund të jetë i dobishëm si hap i parë për njerëzit që nuk janë të sigurt nëse shqetësimet e tyre lidhen vetëm me tretjen apo duhet t’u kushtojnë vëmendje edhe shkaqeve të tjera të mundshme.
Kur duhet patjetër të paraqiteni te mjeku Te mjeku duhet të paraqiteni nëse ka gjak në jashtëqitje, dhimbje të forta ose të zgjatura në bark, rënie të papritur në peshë, diarre të zgjatur, temperaturë, dobësi të theksuar, simptoma te fëmija, parazitë të dukshëm në jashtëqitje ose shqetësime që rikthehen dhe nuk kalojnë.
Te fëmijët, sidomos kur dyshohet për krimba të zorrëve, është e nevojshme të konsultohet pediatri, sepse problemi mund të përhapet lehtë mes anëtarëve të familjes dhe shpesh kërkon trajtimin e të gjithë familjes. Parazitët nuk janë temë për të cilën flitet me dëshirë, por janë temë që nuk duhet shpërfillur plotësisht.
Fryrja e barkut, gazrat, lodhja, kruarja, ndryshimi i oreksit dhe tretja e dobët mund të kenë më shumë se një shkak, ndërsa njëri prej tyre mund të jetë edhe prania e parazitëve në organizëm. Qasja më e mençur është kombinimi i zakoneve të mira higjienike, vëzhgimit të kujdesshëm të simptomave, kontrollit mjekësor kur është i nevojshëm dhe mbështetjes natyrale të matur.
Bimët si arra e zezë, pelini dhe karafili kanë përdorim të gjatë në mjekësinë popullore, por është më mirë të përdoren me kujdes, në raport të saktë dhe përmes një programi të organizuar qartë.