Poezia prekë yll dhe det, Tokën me Hënë!… Si dy motra janë ato vetë, poeti me shpejtësi e ngulim!… Gjithnjë mundohet t’hap rrugë për ndriçim, për t’arritur drejt qiellit, n’hapësirë bardhësinë ia merr prej Diellit!… Me planetët Dielli bënë galaktikën tonë, me satellite të vetë lëvizin gjithmonë!… Poeti thurr vargje n’poezi, për ndërrimin e kohës bardhë edhe zi!…
Gjithmonë vargjet poetit i tingllojnë, nga shpirti e zemra atij i burojnë!… Mundohet ai të prekë edhe lartësinë, i fluturon mendja në tërë gjithësinë!…
Burimi:
Bota Sot